IKARO KAJ SAĜULOJ
Vivis iam strangulo, nomata Ikaro.
Ĉiuj liaj najbaroj, saĝaj homoj, jam trovis sian lokon en la vivo,
Kaj nun dediĉis sian libertempon al filozofiaj interparoloj:
Pri senco de la ekzistado kaj aliaj.
Sed tiu ĉi estis strangulo.
Ekvidinte falantan Ikaron,
La saĝaj homoj enpensiĝis. Kaj unu el ili, plej saĝa, diris:
«Quod licet Iovi, non licet bovi».
«Kio permesitas al Jupitero, tio ne permesitas al bovo».
Tiel naskiĝis unua nerefutebla veraĵo.
«Ne vivu kiel vi volas, vivu kiel vi povas», deklaris dua saĝulo.
Kaj la mondo pliriĉiĝis je unu veraĵo plu.
«Rapidu malrapide», diris tria saĝulo.
«Kiu akvon evitas, droni ne timas».
«Homo proponas, dio disponas».
«Vivo modera estas vivo sendanĝera».
Kaj multe da aliaj instruaĵoj,
Sufiĉaj, por gardi de eraroj ĉiujn estontajn generaciojn.
Kaj subite okazis miraklo...
FINO