SÝSTEKÝ KÝRPÝ
Kirpi, akþam olunca yýldýz saymak için Ayý'ya giderdi.
Kütüðün üzerinde otururlar
ve çaylarýný yudumlayarak yýldýzlý gökyüzüne bakarlardý.
Gökyüzü, hemen bacanýn ardýnda, çatýnýn üzerinde asýlý duruyordu.
Bacanýn saðýndaki yýldýzlar Ayý'nýn, solundakiler ise Kirpi'nindi.
Ben de ona diyeceðim ki, "Sana ahududu reçeli getirdim."
O da bana, "Semaver soðudu bile. Þu dallardan da olsa keþke."
"Þey dalý... þey... ardýç dalý!"
Ben de ona diyeceðim ki... Ben de ona diyeceðim ki...
Ben... de... ona...
"Ýlginç," diye düþündü Kirpi,
"At yatýp uyusa,"
"sisin içinde ölür mü acaba?"
Ve yavaþça tepeden inmeye baþladý.
Sise girip, içinin nasýl olduðunu görmek istiyordu.
Vay be. Ellerimi bile göremiyorum.
At!
Ama At cevap vermedi.
Deli iþte!
Kirpi!
"Irmaktayým."
"Irmak götürsün bakalým beni," dedi kendi kendine Kirpi.
Alabildiði kadar derin bir nefes aldý ve kendini ýrmaðýn akýþýna býraktý.
Kirpi!
Sýrýlsýklam oldum. Birazdan batacaðým.
Birden birisi ayaklarýna dokundu.
"Affedersiniz!" dedi sessizce birisi.
"Kimsiniz ve buraya nasýl geldiniz?"
Ben Kirpi'yim. Irmaða düþtüm.
"Binin öyleyse sýrtýma."
"Sizi kýyýya götüreyim."
Teþekkürler!
"Önemli deðil!" dedi birisi.
Kirpi! Nerede kaldýn?
Baðýrdým, baðýrdým. Ama sen cevap vermedin.
Semaveri çoktan kurdum sundurmaya.
Yýldýzlarý daha rahat sayalým diye sandalyeyi de yanaþtýrdým.
Dedim ki, Kirpi þimdi gelir, otururuz birlikte, ahududu reçeliyle çay içeriz.
Ahududu reçelini getirdin, deðil mi?
Semaveri de kurdum. Dal da topladým... þey dalý...
Ardýç.
... tütsü niyetine.
Hem senden baþka, kim sayabilir ki yýldýzlarý?!
Ayý konuþtu, konuþtu. Kirpi ise düþünüyordu:
"Yeniden bir arada olmamýz yine de güzel."
Kirpi bir de At'ý düþündü.
"Þimdi sisin içinde ne yapýyordur acaba?"
Altyazý ve çeviri: Mustafa